مسیر مخفی ترامپ برای تجارت با روسیه

فرستاده ویژه دونالد ترامپ در تلاش است تا آزادی زندانیان سیاسی روس را با کاهش تحریم‌های آمریکا معامله کند و از این طریق، پیش از پایان جنگ اوکراین، مسیری برای توافق‌های تجاری هموار سازد.
فرستاده ویژه دونالد ترامپ در تلاش است تا آزادی زندانیان سیاسی روس را با کاهش تحریم‌های آمریکا معامله کند و از این طریق، پیش از پایان جنگ اوکراین، مسیری برای توافق‌های تجاری هموار سازد.

چند ماه پیش، فرستاده دونالد ترامپ در اروپای شرقی با ایده‌ای جدید برای شکستن بن‌بست روابط آمریکا و مسکو به دیدار او رفت. این طرح شامل یک بده‌بستان شبیه به دوران جنگ سرد بود.

بر اساس این ایده، کرملین شماری از زندانیان سیاسی را آزاد می‌کند و در مقابل، ایالات متحده با کاهش تحریم‌های اقتصادی علیه روسیه به این اقدام پاداش می‌دهد. ترامپ نیز با این طرح موافقت کرد.

به نوشته سایمون شوستر در نشریه آتلانتیک، این ابتکار جدید که هنوز در مراحل اولیه قرار دارد و پیش‌تر علنی نشده بود، می‌تواند همزمان چند هدف ترامپ را محقق کند.

اجرای این طرح به پیوند دوباره روسیه با اقتصاد جهانی کمک می‌کند و دامنه مذاکرات ترامپ با کرملین را از موضوع پیچیده جنگ اوکراین فراتر می‌برد؛ جنگی که دیپلماسی یک‌ساله فرستادگان او در پایان دادن به آن ناکام مانده است.

همچنین، این ابتکار مسیری برای امضای قراردادهای پرسود در زمینه نفت، گازوئیل، مواد معدنی کمیاب و سایر کالاهای اساسی روسیه باز می‌کند.

افزون بر این، آزادی زندانیان به دلایل بشردوستانه می‌تواند شانس ترامپ را برای دریافت جایزه صلح نوبل، که مدت‌ها رویای آن را در سر می‌پروراند، افزایش دهد.

با این حال، این رویکرد تازه در قبال کرملین احتمالاً خشم اوکراینی‌ها، اروپایی‌ها و حتی بسیاری از متحدان ترامپ در کنگره را برخواهد انگیخت. هرگونه توافق تجاری احتمالی میان آمریکا و روسیه، خطر سرازیر شدن منابع مالی به ماشین جنگی مسکو را در پی دارد؛ آن هم در شرایطی که این کشور به حملات خود علیه اوکراین ادامه می‌دهد و متحدان اروپایی آمریکا را به گسترش دامنه جنگ تهدید می‌کند.

اوایل ماه جاری میلادی، ترامپ قانونی را امضا کرد که با مشارکت لیندسی گراهام، سناتور درگذشته جمهوری‌خواه تدوین شده بود و به رئیس‌جمهور اختیار می‌داد تحریم‌های شدیدی علیه روسیه و شرکای تجاری‌اش اعمال کند.

با وجود چنین فضایی، فرستادگان دیپلماتیک ترامپ بی‌سروصدا در جستجوی راه‌هایی برای کاهش تحریم‌ها و تجارت با مسکو بوده‌اند.

بلاروس، آزمایشگاه طرح کول
جان کول، فرستاده‌ای که راهبرد جدید آزادی زندانیان سیاسی را پیشنهاد داده است، بیش از یک سال این طرح را در بلاروس به عنوان نزدیک‌ترین متحد روسیه آزمایش کرد.

کول در مذاکرات خود با الکساندر لوکاشنکو، رهبر این کشور، موفق شد صدها زندانی را از زندان‌های بلاروس آزاد کند. در ازای این اقدام، آمریکا تحریم‌های خود علیه حکومت لوکاشنکو را کاهش داد و قرارداد خرید ارزشمندترین کالای صادراتی این کشور، یعنی نوعی کود شیمیایی به نام پتاس را پیگیری کرد. اکنون کول با چراغ سبز ترامپ به میدان آمده تا همین ترفند را در قبال ولادیمیر پوتین در روسیه پیاده کند.

هفته گذشته ترامپ اعلام کرد که آمریکا در حال مذاکره برای یک قرارداد عظیم پتاس با بلاروس است. کول که پیش‌تر وکیل ترامپ بوده، می‌گوید روسیه نیز بخشی از این مذاکرات است.

از زمان آغاز جنگ اوکراین، ایالات متحده از هرگونه توافق تجاری مرتبط با روسیه اجتناب کرده است. در صورت نهایی شدن، این قرارداد یک استثنای نادر خواهد بود که از نگاه کول، به پیشبرد صلح نیز کمک می‌کند.

کول معتقد است تمام این تلاش‌ها در راستای ایجاد چشم‌انداز صلح انجام می‌شود و هرچه تعاملات و بده‌بستان‌ها اعم از اقتصادی یا تبادل زندانیان بیشتر باشد، امید به برداشتن گام‌های عملی به سوی صلح افزایش می‌یابد و این همان ماموریت اصلی اوست.

کی‌یف: پول بیشتر، جنگ طولانی‌تر
اما اوکراینی‌ها نگاه کاملاً متفاوتی دارند. بلاروس به عنوان پایگاه عملیاتی روسیه برای حمله به اوکراین عمل کرده و لوکاشنکو پایگاه‌ها، تدارکات و مهمات لازم را در اختیار ارتش روسیه قرار داده است.

ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، در جریان سفر هفته گذشته خود به نیویورک اعلام کرد که تمام تلاش خود را برای جلوگیری از هرگونه لغو تحریم‌های روسیه پیش از پایان جنگ به کار خواهد بست. با این حال او اذعان کرد که این کار بسیار دشوار است، چرا که اقتصاد روسیه تقریباً ده برابر اقتصاد اوکراین است و رقابت با قدرت مالی و تجاری آن‌ها کار آسانی نیست.

از زمانی که پوتین در سال ۲۰۱۴ نیروهای خود را به اوکراین فرستاد، آمریکا و اروپا از هر نوع تحریمی برای مجازات روسیه استفاده کرده‌اند. این تحریم‌ها نخبگان سیاسی، پایگاه صنعتی، سیستم بانکی، بخش انرژی و سایر منابع مالی و فناوری مورد نیاز پوتین برای ادامه جنگ را هدف قرار داده است.

با این وجود، ترامپ در بهار امسال برخی از این تحریم‌ها را به طور موقت کاهش داد و به روسیه اجازه داد سوخت بیشتری در بازار جهانی بفروشد.

هدف او از این کار، کاهش شوک قیمت نفت ناشی از تنش‌های خاورمیانه بود.

اوکراین در آن زمان این تصمیم را محکوم کرد. زلنسکی در سخنرانی اخیر خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد بار دیگر از غرب خواست تا تحریم‌ها علیه روسیه را تشدید و اجرا کند که تدابیر جدید قانونی ترامپ در ماه جاری میلادی یعنی سپتامبر را نیز شامل می‌شود.

او تاکید کرد که تزریق پول بیشتر به روسیه از طریق تجارت، تنها به طولانی شدن جنگ می‌انجامد و راهکار اصلی، محدود کردن منابع مالی پوتین برای متوقف کردن ماشین جنگی اوست.

در مقابل، مذاکره‌کنندگان آمریکایی رویکرد نرم‌تری در پیش گرفته‌اند و تلاش می‌کنند پوتین را با وعده رشد اقتصادی آرام کنند. جرد کوشنر، داماد ترامپ، پس از سفر اوایل سپتامبر خود به کرملین، از درآمدهای سرشاری سخن گفت که می‌توان در سایه توافق صلح به دست آورد.

او در کنفرانسی در کی‌یف تصریح کرد قراردادهای تجاری که از آن به عنوان « توافق‌های رونق اقتصادی» یاد می‌کند، بخش مهمی از راهبرد ترامپ را تشکیل می‌دهد. کوشنر تاکید کرد پوتین و زلنسکی در صورت پذیرش آتش‌بس، باید چشم‌اندازی روشن از سرمایه‌گذاری خارجی و ارتقای سطح زندگی شهروندانشان داشته باشند؛ این همان چیزی است که جوامع را به صلح مشتاق می‌کند و می‌تواند بهترین تضمین امنیتی نیز باشد.

اما اوکراینی‌ها دلایل بسیار مهم‌تری جز چشم‌انداز افزایش دستمزدها برای استقبال از صلح دارند. تلفات دو طرف در این جنگ از مرز دو میلیون کشته و مجروح فراتر رفته است و روسیه همچنان شبانه‌روز شهرهای اوکراین را بمباران می‌کند.

اوکراین نیز در واکنش، کارزاری از حملات را علیه اهداف مختلف در روسیه، به ویژه پالایشگاه‌های نفت و زیرساخت‌های انرژی، به راه انداخته است.

مذاکرات بر روش‌های مختلف برای دستیابی به یک آتش‌بس محدود متمرکز بود که می‌تواند در مراحل بعدی به یک توافق صلح گسترده‌تر برای پایان جنگ تبدیل شود. یکی از مذاکره‌کنندگان اوکراینی، رویکرد آمریکایی‌ها را تلاش برای محدود کردن ابعاد درگیری از هر جهت ممکن توصیف کرد.

او افزود آمریکایی‌ها قصد دارند ماه اکتبر (ماه میلادی پیش رو) نشستی با حضور فرستادگانی از آمریکا، روسیه و اوکراین، احتمالاً در ابوظبی، برگزار کنند تا درباره یک آتش‌بس محدود گفت‌وگو شود. این توافق می‌تواند دو طرف را متعهد کند که به زیرساخت‌های انرژی یکدیگر از جمله نیروگاه‌ها و پالایشگاه‌ها حمله نکنند. به گفته مذاکره‌کنندگان، توافق جداگانه دیگری نیز با میانجی‌گری دولت مصر در دست بررسی است که بر اساس آن روسیه و اوکراین متعهد می‌شوند به کشتی‌های باری یکدیگر در دریای سیاه، به‌ویژه کشتی‌های حامل غلات به مقصد خاورمیانه و آفریقا، حمله نکنند.

آمریکایی‌ها مشتاقند هرچه زودتر دیداری میان ترامپ، پوتین و زلنسکی ترتیب دهند. روز چهارشنبه (۱ مهر) مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، اعلام کرد آمریکا از پوتین برای شرکت در نشست گروه بیست که قرار است در ماه دسامبر در باشگاه گلف ترامپ در میامی برگزار شود دعوت کرده است. ترامپ می‌تواند در این نشست زلنسکی را نیز به پای میز مذاکره بکشاند. با این حال، پوتین هنوز این دعوت را نپذیرفته است.

صرف‌نظر از مکان و قالب نشست، یکی از دستیاران نزدیک زلنسکی می‌گوید او مشتاق شرکت در چنین اجلاسی است و همچنان معتقد است با گفتگوی رودررو و چشم‌درچشم با پوتین می‌تواند این مشکل را حل کند. اما رهبر روسیه هیچ تمایلی از خود نشان نداده است. اگرچه او از میزبانی کوشنر و ویتکاف در کرملین خرسند به نظر می‌رسید، اما حملات روسیه به کی‌یف و دیگر شهرها در هفته‌های اخیر مرگبارتر و مکرر شده است. برای اولین بار از زمان آغاز جنگ، روسیه حملات منظمی را در ساعات روز به پایتخت اوکراین آغاز کرده که منجر به کشته و مجروح شدن ده‌ها غیرنظامی، تعطیلی کسب‌وکارها و برگزاری کلاس‌های درس در پناهگاه‌ها شده است.

دو روز پیش از ورود کوشنر و ویتکاف به کی‌یف، یک پهپاد روسی به مقر سازمان اطلاعات اصلی اوکراین برخورد کرد و در داخل دفتر مدیر آن منفجر شد. هرچند او از این حمله جان سالم به در برد، اما اوکراینی‌ها آن را تشدید جدی تنش‌ها و نشانه‌ای از برنامه‌های روسیه برای ماه‌های آینده دانستند. مقامات دولت زلنسکی انتظار ندارند پوتین دست‌کم تا بهار آینده وارد هیچ مذاکره جدی برای صلح شود و معتقدند او بی‌دلیل موشک ذخیره نمی‌کند و قصد دارد در زمستان از آن‌ها استفاده کند.

با توجه به این بی‌میلی در طرف روس، تکاپوی فرستادگان ترامپ برای مذاکرات صلح در هفته‌های اخیر از نگاه برخی شرکت‌کنندگان اتلاف وقت به نظر می‌رسد. یکی از آن‌ها شرایط را این‌گونه توصیف کرد که گویی همه در حال چرخیدن به دور پوتین هستند و به او پیشنهادهای مختلف می‌دهند، اما او هیچ حرکتی نمی‌کند.

از چماق تحریم تا هویج تجارت
طرح کول با هدف شکستن این بن‌بست طراحی شده است. ورود موضوع زندانیان سیاسی به گفتگوی میان آمریکا و روسیه، مسیر آسانی پیش پای پوتین می‌گذارد تا ضمن ادامه حملات به اوکراین، حسن نیت خود را نشان داده و نشانه‌های تازه‌ای از پیشرفت دیپلماتیک با آمریکایی‌ها خلق کند.
آزادی گیلمن در ماه اوت مصداق بارز این رویکرد است و کول می‌گوید از همین حالا فهرستی از دیگر آمریکایی‌های در بند روسیه تهیه کرده است. فهرست جداگانه‌ای نیز با کمک موراتوف، شامل مخالفان، روزنامه‌نگاران و سایر افرادی که به دلیل مخالفت با جنگ زندانی شده‌اند تهیه خواهد شد.

مذاکرات تجاری به موازات این گفتگوها پیش خواهد رفت. یک توافق تجاری تا به حال نشان داده است که این روند چگونه می‌تواند نقاط تماس بین آمریکا و روسیه را فراتر از مذاکرات صلح اوکراین گسترش دهد. روز سه‌شنبه (۳۱ شهریور) ترامپ در یک شبکه اجتماعی اعلام کرد آمریکا در حال کار بر روی یک قرارداد عظیم برای خرید پتاس از بلاروس است که خبر بسیار خوبی برای کشاورزان و دامداران آمریکایی خواهد بود.

این توافق تا حد زیادی نتیجه تلاش‌های کول بود. در واکنش به آزادی زندانیان سیاسی، آمریکا برخی از تحریم‌های خود علیه بلاروس را لغو کرد تا این توافق به جریان بیفتد. کول توضیح داد که این بحث‌ها پای روسیه را نیز به میان می‌کشد.
کشورهای اروپایی با کاهش تحریم‌های خود علیه بلاروس موافقت نکرده‌اند و اجازه ترانزیت پتاس بلاروس را از خاک خود نمی‌دهند.

مذاکرات بر روش‌های مختلف برای دستیابی به یک آتش‌بس محدود متمرکز بود که می‌تواند در مراحل بعدی به یک توافق صلح گسترده‌تر برای پایان جنگ تبدیل شود. یکی از مذاکره‌کنندگان اوکراینی، رویکرد آمریکایی‌ها را تلاش برای محدود کردن ابعاد درگیری از هر جهت ممکن توصیف کرد.

او افزود آمریکایی‌ها قصد دارند ماه اکتبر (ماه میلادی پیش رو) نشستی با حضور فرستادگانی از آمریکا، روسیه و اوکراین، احتمالاً در ابوظبی، برگزار کنند تا درباره یک آتش‌بس محدود گفت‌وگو شود. این توافق می‌تواند دو طرف را متعهد کند که به زیرساخت‌های انرژی یکدیگر از جمله نیروگاه‌ها و پالایشگاه‌ها حمله نکنند. به گفته مذاکره‌کنندگان، توافق جداگانه دیگری نیز با میانجی‌گری دولت مصر در دست بررسی است که بر اساس آن روسیه و اوکراین متعهد می‌شوند به کشتی‌های باری یکدیگر در دریای سیاه، به‌ویژه کشتی‌های حامل غلات به مقصد خاورمیانه و آفریقا، حمله نکنند.

آمریکایی‌ها مشتاقند هرچه زودتر دیداری میان ترامپ، پوتین و زلنسکی ترتیب دهند. روز چهارشنبه (۱ مهر) مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، اعلام کرد آمریکا از پوتین برای شرکت در نشست گروه بیست که قرار است در ماه دسامبر در باشگاه گلف ترامپ در میامی برگزار شود دعوت کرده است. ترامپ می‌تواند در این نشست زلنسکی را نیز به پای میز مذاکره بکشاند. با این حال، پوتین هنوز این دعوت را نپذیرفته است.

صرف‌نظر از مکان و قالب نشست، یکی از دستیاران نزدیک زلنسکی می‌گوید او مشتاق شرکت در چنین اجلاسی است و همچنان معتقد است با گفتگوی رودررو و چشم‌درچشم با پوتین می‌تواند این مشکل را حل کند. اما رهبر روسیه هیچ تمایلی از خود نشان نداده است. اگرچه او از میزبانی کوشنر و ویتکاف در کرملین خرسند به نظر می‌رسید، اما حملات روسیه به کی‌یف و دیگر شهرها در هفته‌های اخیر مرگبارتر و مکرر شده است. برای اولین بار از زمان آغاز جنگ، روسیه حملات منظمی را در ساعات روز به پایتخت اوکراین آغاز کرده که منجر به کشته و مجروح شدن ده‌ها غیرنظامی، تعطیلی کسب‌وکارها و برگزاری کلاس‌های درس در پناهگاه‌ها شده است.

دو روز پیش از ورود کوشنر و ویتکاف به کی‌یف، یک پهپاد روسی به مقر سازمان اطلاعات اصلی اوکراین برخورد کرد و در داخل دفتر مدیر آن منفجر شد. هرچند او از این حمله جان سالم به در برد، اما اوکراینی‌ها آن را تشدید جدی تنش‌ها و نشانه‌ای از برنامه‌های روسیه برای ماه‌های آینده دانستند. مقامات دولت زلنسکی انتظار ندارند پوتین دست‌کم تا بهار آینده وارد هیچ مذاکره جدی برای صلح شود و معتقدند او بی‌دلیل موشک ذخیره نمی‌کند و قصد دارد در زمستان از آن‌ها استفاده کند.

با توجه به این بی‌میلی در طرف روس، تکاپوی فرستادگان ترامپ برای مذاکرات صلح در هفته‌های اخیر از نگاه برخی شرکت‌کنندگان اتلاف وقت به نظر می‌رسد. یکی از آن‌ها شرایط را این‌گونه توصیف کرد که گویی همه در حال چرخیدن به دور پوتین هستند و به او پیشنهادهای مختلف می‌دهند، اما او هیچ حرکتی نمی‌کند.

طرح کول با هدف شکستن این بن‌بست طراحی شده است. ورود موضوع زندانیان سیاسی به گفتگوی میان آمریکا و روسیه، مسیر آسانی پیش پای پوتین می‌گذارد تا ضمن ادامه حملات به اوکراین، حسن نیت خود را نشان داده و نشانه‌های تازه‌ای از پیشرفت دیپلماتیک با آمریکایی‌ها خلق کند. آزادی گیلمن در ماه اوت مصداق بارز این رویکرد است و کول می‌گوید از همین حالا فهرستی از دیگر آمریکایی‌های در بند روسیه تهیه کرده است. فهرست جداگانه‌ای نیز با کمک موراتوف، شامل مخالفان، روزنامه‌نگاران و سایر افرادی که به دلیل مخالفت با جنگ زندانی شده‌اند تهیه خواهد شد.

مذاکرات تجاری به موازات این گفتگوها پیش خواهد رفت. یک توافق تجاری تا به حال نشان داده است که این روند چگونه می‌تواند نقاط تماس بین آمریکا و روسیه را فراتر از مذاکرات صلح اوکراین گسترش دهد. روز سه‌شنبه (۳۱ شهریور) ترامپ در یک شبکه اجتماعی اعلام کرد آمریکا در حال کار بر روی یک قرارداد عظیم برای خرید پتاس از بلاروس است که خبر بسیار خوبی برای کشاورزان و دامداران آمریکایی خواهد بود.

این توافق تا حد زیادی نتیجه تلاش‌های کول بود. در واکنش به آزادی زندانیان سیاسی، آمریکا برخی از تحریم‌های خود علیه بلاروس را لغو کرد تا این توافق به جریان بیفتد. کول توضیح داد که این بحث‌ها پای روسیه را نیز به میان می‌کشد. کشورهای اروپایی با کاهش تحریم‌های خود علیه بلاروس موافقت نکرده‌اند و اجازه ترانزیت پتاس بلاروس را از خاک خود نمی‌دهند. این بدان معناست که محموله‌ها برای رسیدن به بازارهای جهانی به احتمال زیاد باید به سمت شرق و از طریق روسیه حرکت کنند که همین امر کرملین را به بخشی از این توافق تبدیل می‌کند.

این بدان معناست که محموله‌ها برای رسیدن به بازارهای جهانی به احتمال زیاد باید به سمت شرق و از طریق روسیه حرکت کنند که همین امر کرملین را به بخشی از این توافق تبدیل می‌کند.

زلنسکی به عنوان بخشی از هر توافق صلح، خواستار تضمین‌های امنیتی محکم از سوی متحدان غربی خود شده است تا اطمینان یابد روسیه در آینده دوباره حمله نخواهد کرد. مذاکره‌کنندگان اوکراینی معتقدند توافق‌های رفاهی با روسیه هیچ نوع تضمین امنیتی برای کشورشان به همراه ندارد و برعکس، تجارت غرب با روسیه را راهی برای تقویت ارتش پوتین و تداوم جنگ می‌دانند.

طی هفته‌های اخیر، شنیدن این موضوع که فرستادگان ترامپ از مذاکرات صلح به عنوان ابزاری برای پیشبرد قراردادهای تجاری استفاده می‌کنند، موجب ناامیدی اوکراینی‌ها شده است.

یکی از مذاکره‌کنندگان اوکراینی با اشاره به مقامات آمریکایی می‌گوید که اکنون تنها انگیزه آن‌ها همین قراردادهاست. مقام دیگری نیز می‌افزاید که آمریکایی‌ها به جادوی تجارت باور دارند و گمان می‌کنند با امضای این قراردادها، روس‌ها پس از جنگ دیگر به نظامی‌گری روی نخواهند آورد.

به گفته این مذاکره‌کننده، در حال حاضر فرستادگان ترامپ راهی برای تجارت با روسیه بدون دستیابی به حداقل یک آتش‌بس نسبی در اوکراین متصور نیستند. اما راهبرد کول مسیر جایگزینی ارائه می‌دهد. آزادی زندانیان سیاسی روس می‌تواند بهانه‌ای برای کاهش تحریم‌ها از سوی آمریکا فراهم کند و فضای لازم برای تراکنش‌های مالی مورد نظر ترامپ با روس‌ها را ایجاد کند. از نگاه کول، چنین توافق‌هایی با کاهش تنش‌ها میان روسیه و غرب می‌تواند جنگ اوکراین را به آتش‌بس نزدیک‌تر کند، چرا که روابط اقتصادی معمولاً به عادی‌سازی شرایط می‌انجامد.

الگوی جنگ سرد و مدال ریگان
پیشنهاد کول پس از دیدار بهاری او با دیمیتری موراتوف، یکی از مخالفان دولت روسیه و برنده جایزه صلح نوبل سال ۲۰۲۱ مطرح شد. روزنامه نوایا گازتا که موراتوف از بنیان‌گذاران و سردبیران آن بود، مدت کوتاهی پس از حمله پوتین به اوکراین در سال ۲۰۲۲ مجبور به تعطیلی شد.

از آن زمان، موراتوف بیشتر وقت خود را صرف اعتراض به جنگ و تلاش برای آزادی فعالان روس زندانی کرده است.

موراتوف در یک سال گذشته گزارش‌های مربوط به فعالیت‌های کول در بلاروس را از نزدیک دنبال کرده است. کول و دیگر دیپلمات‌های آمریکایی موفق شده‌اند حدود پانصد زندانی سیاسی، از جمله چند شهروند آمریکایی را در بلاروس آزاد کنند.

در اواخر سال گذشته، موراتوف خواستار دیدار با کول شد تا بررسی کند آیا فرستاده ترامپ می‌تواند همان رویکردی را که در مینسک داشت در کرملین نیز پیاده کند یا خیر. استدلال موراتوف این بود که آزادی زندانیان مدت‌هاست بخشی از دیپلماسی آمریکا در مسکو بوده است.

در اجلاس‌های سران با میخائیل گورباچف، آخرین رهبر اتحاد جماهیر شوروی، رونالد ریگان یا فرستادگانش اغلب فهرستی از مخالفان زندانی را به مقامات شوروی ارائه می‌دادند و خواستار آزادی آن‌ها می‌شدند. گورباچف نیز معمولاً با این درخواست‌ها موافقت می‌کرد و بُعدی بشردوستانه به تلاش‌های گسترده‌تر خود برای کاهش تنش با آمریکایی‌ها و رفع خطر جنگ هسته‌ای می‌بخشید.

پس از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱، گورباچف و موراتوف روزنامه نوایا گازتا را پایه‌گذاری کردند که در طول سال‌ها به منبع اصلی گزارش‌های تحقیقی درباره سوءاستفاده‌های کرملین از قدرت تبدیل شد.

چندین تن از روزنامه‌نگاران این نشریه، از جمله آنا پولیتکوفسکایا خبرنگار افسانه‌ای، به دلیل فعالیت‌هایشان به قتل رسیدند.

گورباچف پیش از مرگ خود در اوت ۲۰۲۲، برخی از وسایلش از جمله مدال یادبودی را که ریگان در یکی از نشست‌ها به او داده بود، به عنوان یادگاری به موراتوف بخشید. در ماه مه، موراتوف این مدال را به واشنگتن برد و به پاس قدردانی از تلاش‌های کول در بلاروس، به او تقدیم کرد. او در یک باشگاه خصوصی با فرستاده ترامپ درباره تاریخچه آزادی زندانیان در دوران جنگ سرد و ضرورت فوری احیای این رویه بین آمریکا و روسیه گفتگو کرد.

موراتوف عکس‌های چند تن از مخالفانی را که روسیه به دلیل مخالفت با جنگ زندانی کرده بود به همراه آورد و داستان‌های آن‌ها را برای کول بازگو کرد. او به اوگنیا برکوویچ، شاعر و کارگردان تئاتر اشاره کرد که در سال ۲۰۲۲ علیه جنگ تجمع کرده بود. یک دادگاه نظامی روسیه بعداً او و دوستش، سوتلانا پتریچوک نمایشنامه‌نویس را به اتهام تروریسم به شش سال زندان محکوم کرد. این احکام بخشی از کارزار کرملین برای جرم‌انگاری هرگونه مخالفت با جنگ بود. صدها نفر در روسیه به دلیل چنین جرایمی به زندان افتاده‌اند و برخی حتی برای اقدامات ساده‌ای مانند زیر سوال بردن جنگ در شبکه‌های اجتماعی با سال‌ها حبس مواجه شده‌اند.

کول نیز در مقابل، از احساس شادی خود در اولین باری که توانست گروهی از زندانیان را در بلاروس آزاد کند برای موراتوف گفت. این تجربه به این وکیل هدف جدیدی بخشید و او موافقت کرد که رویکرد مشابهی را با روس‌ها امتحان کند. کول می‌گوید مدت کوتاهی پس از این دیدار، ایده را با ترامپ در میان گذاشت و او نیز با اجرای آن موافقت کرد.

روز دوشنبه (۶ مهر) کاخ سفید کول را به عنوان فرستاده ویژه ریاست جمهوری در امور گروگان‌ها با رتبه سفیر معرفی کرد که البته نیازمند تایید مجلس سنا است. یک مقام کاخ سفید در واکنش به ماموریت او اعلام کرد رئیس‌جمهور و تیمش همچنان متعهد به ایفای نقش سازنده در پایان دادن به جنگ اوکراین هستند و امیدوارند در نهایت به یک توافق صلح دست یابند.

سفر قطاری فرستادگان به کی‌یف
کول قصد دارد تلاش‌های خود را با استیو ویتکاف که نقطه تماس اصلی ترامپ با روس‌هاست هماهنگ کند. ویتکاف یک میلیاردر حوزه املاک و مستغلات است که هیچ تجربه دیپلماتیک رسمی ندارد، اما از زمان آغاز جنگ اوکراین دست‌کم هفت بار با پوتین دیدار کرده است. در جریان آخرین سفر او به کرملین در پنجم سپتامبر (۱۴ شهریور)، رهبر روسیه از تلاش‌های ویتکاف و کوشنر برای مذاکره بر سر توافق صلح قدردانی کرد. بر اساس ویدئوی منتشر شده در وب‌سایت کرملین، پوتین به این دو آمریکایی گفت کار کردن با آن‌ها راحت است و سطح بالایی از اعتماد در این همکاری وجود دارد.

در پاسخ، ویتکاف از پوتین برای آزادی یک معلم آمریکایی به نام باب گیلمن که از سال ۲۰۲۲ در روسیه زندانی بود تشکر کرد. سپس گفتگوی آن‌ها به سمت جنگ اوکراین کشیده شد. کوشنر و ویتکاف قصد داشتند روز بعد از طریق لهستان از مسکو به کی‌یف پرواز کنند؛ هیچ‌یک از این دو فرستاده آمریکایی تا پیش از آن در طول جنگ به اوکراین سفر نکرده بودند. پوتین اعلام کرد آمریکایی‌ها برای انجام ایمن این سفر درخواست یک آتش‌بس سه‌روزه کرده‌اند و روس‌ها نیز موافقت کرده‌اند. پوتین مدعی شد دستورات لازم را صادر کرده و از نیمه‌شب همان روز هیچ حمله‌ای به کی‌یف انجام نشده است.اما به نظر می‌رسد این ادعا خلاف واقع بوده است. 

صبح همان روز یک پهپاد روسی به محوطه فرودگاه اصلی کی‌یف در شهر بوریسپیل اصابت کرد، یعنی دقیقاً همان جایی که قرار بود ویتکاف و کوشنر روز بعد در آن فرود بیایند. یکی از مقامات اوکراینی تصاویر دوربین‌های مداربسته از این حمله و حفره‌ای را که نزدیک باند فرودگاه ایجاد شده بود نشان داد. 

پس از این حمله که صبح پنجم سپتامبر و در زمان پرواز کوشنر و ویتکاف به مسکو رخ داد، به گفته دو منبع آگاه، آمریکایی‌ها برنامه‌های خود را تغییر دادند و روز بعد با قطار از لهستان به کی‌یف سفر کردند. با این حال، یک مقام آمریکایی مطلع این موضوع را که تغییر برنامه به دلیل حمله به فرودگاه بوده رد کرد و گفت برنامه سفر آن‌ها معمولاً در کوتاه‌مدت تغییر می‌کند.

هنگامی که شرکت راه‌آهن اوکراین از نیاز آن‌ها برای سفر با قطار مطلع شد، بلافاصله یک کابین لوکس برای هیئت آمریکایی آماده کرد که با غذاهای سنتی تاتار کریمه و تابلوی کوچکی روی میز ناهارخوری با مضمون «صلح سر وقت می‌رسد» تزئین شده بود.

کوشنر و ویتکاف پس از ورود به کی‌یف، چند ساعت با زلنسکی و تیم مذاکره‌کننده او دیدار کردند.